VFL en Nederlands Letterenfonds organiseren eerste biografendag

Op 18 juni vond in het Antwerpse Letterenhuis het eerste Biografencolloquium plaats, een gezamenlijk initiatief van het VFL en het Nederlands Letterenfonds. Meer dan 30 literaire biografen debatteerden er over verschillende aspecten van het centrale thema ‘De grenzen van de biografie'.

 


Biografendag 1

 

In 2002 organiseerden het VFL en het Nederlands Letterenfonds voor het eerst gezamenlijk een subsidieronde voor schrijversbiografieën. Een biografiesubsidie biedt biografen de mogelijkheid om zich voor een bepaalde tijd (gedeeltelijk) vrij te maken uit een dienstverband voor het schrijven van een biografie, of dekt research- en reiskosten.

 

Het schrijven van een biografie is vaak een eenzaam werk van lange adem. Met dit informele colloquium wilden beide Fondsen daarom het contact met de biografen aanhalen en hen samenbrengen om van gedachten te wisselen over de uitdagingen die het schrijven van een literaire biografie met zich meebrengt.

 

 

Biografendag 2Onder leiding van moderator Piet Piryns debatteerden de biografen aan de hand van zes korte voordrachten over diverse aspecten van ‘De grenzen van de biografie'. Letterenhuisdirecteur Leen van Dijck beet de spits af met een uiteenzetting over het gebrek aan transparantie in het beschikbare bronnenmateriaal. Joris van Parys, biograaf van Frans Masereel, Cyriel Buysse en Raymond Brulez, had het over de grens tussen wat de biograaf wil en wat hij kan, en over het grensgebied van biografie en cultuurgeschiedenis. Monica Soeting, hoofdredacteur van Biografie Bulletin en biograaf van Cissy van Marxveldt, stelde vragen over biografie en ethiek: hebben de doden privacy?

 

De geanimeerde debatten werden onderbroken voor een bezoek aan de depots van het Letterenhuis en aan de pas geopende tentoonstelling Dicht bij Elsschot. In het tweede deel stelde professor Wiel Kusters dat verschillende personages om een verschillende biografische benadering vragen. Walschapbiograaf Jos Borré vroeg zich af in welke draden de biograaf moet snijden en welke verhalen daardoor onverteld blijven. Dik van der Meulen, de bekroonde Multatulibiograaf, stelde ten slotte dat de biografie als genre schijnbaar onbegrensd is.

 

Tijdens de afsluitende borrel bleek dat de biografen nog lang niet uitgepraat waren. Het initiatief van de Fondsen werd dan ook als heel positief geëvalueerd. Binnen twee jaar vindt er waarschijnlijk een nieuw colloquium plaats op een literaire locatie in Nederland.

gepubliceerd op: 2010-06-30

Vorige Volgende Afdrukken Link doorsturen