Belevenissen van Vlaamse illustratoren in Boedapest

Gerda Dendooven in Boedapest

Klaas Verplancke in Boedapest 

 

Gerda Dendooven in Boedapest 

Alleen in een klimaat van openheid kunnen kunst en cultuur groeien en zich ontwikkelen in verschillende richtingen. Daarom is het goed te leven in een democratie, al moeten we opletten voor de dictatuur van de winst, het geld, de makkelijke consumptie. Het gat dat politieke dictaturen achtergelaten hebben wordt meteen gedicht door de dictatuur van de economische winst en dit sluipend venijn is veel moeilijker te bevechten dan een ideologische vijand, want het raakt iedereen. De vijand van cultuur is directe economische winst.

 

Wij, in Vlaanderen bijvoorbeeld, hebben het geluk een fundament te hebben opgebouwd, zodat we tegen het oprukkend geweld van de platte commerce kunnen. Helaas, als wij blijven denken in directe hotshots en verkoopscijfers zal de diversiteit ook hier verdwijnen. Want voor het geld alleen schrijf je geen goed boek en ga je geen nieuwe wegen verkennen. Herkenning verkoopt nu eenmaal beter.

 

In Hongarije hebben ze heel lang geen diversiteitgekend terwijl je aan hun rijk cultureel erfgoed ziet dat het ooit anders moet geweest zijn, kijk maar naar hun muziek of architectuur of geschrijf. En ook hier, helaas, waar moeten zij nu op terugvallen als de dictatuur van het kapitalisme hen meteen gaat nekken. Mijn geloof in democratie en openheid heeft op een paar dagen tijd een absolute duw in de rug gekregen. Dank u wel hiervoor.


Gerda Dendooven 

Gerda in Boedapest 1

Gerda in Boedapest 2

 

Klaas Verplancke in Boedapest

De Hongaarse lente van 2007 was Vlaams, zonnig en gekleurd. ‘Buiten de lijntjes' was gelogeerd in het Letterkundig Museum van Pest. Een plek met statige ambities, krakend parket en dappere huzaren aan de muur. En het werd nog royaler toen de openingsreceptie van de Boekenbeurs van Boedapest in dit decor plaats vond. Honderden gasten en eregasten, uitgevers en journalisten schreden langs het buffet van spijs, drank en Vlaams illustratietalent.

 

De Hongaarse taal heeft een eigen, vreemd klinkend klavier, maar het werk van de jonge generatie Hongaarse illustratoren is vanzelfsprekend en even gedurfd en gevarieerd als wat er op Vlaamse bodem gebeurt. Slechts een fractie van dit fris talent is te zien in het actuele boekenaanbod en totaal anders dan het klassieke werk dat ik vorig jaar zag op de gasttentoonstelling in Bologna. Tussen een jonge en oudere generatie Hongaarse illustratoren loopt blijkbaar een creatieve breuklijn zo breed als de Donau. Een vaststelling die wordt bevestigd in een debat met Hongaarse illustratoren en een professor literatuur, en later tijdens een gesprek met nieuwe Hongaarse kinderboekenuitgevers: zij zijn de hoopvolle aanstokers van een prille maar moeizame vernieuwingsgolf die de komende jaren het bejaarde boekenaanbod wil overspoelen. Een trage ommezwaai in het zog van alle politieke en sociale veranderingen en verwachtingen die door de Hongaarse maatschappij golven.

De overtuigende en royale Vlaamse aanwezigheid en ons bijhorend succesverhaal scherpte de frustratie, maar vooral de ambitie en het lef om buiten de lijntjes te kleuren.

 

Met dank aan het VFL, aan Els Aerts, en aan Vlaams vertegenwoordiger Walter Moens en zijn medewerkers, aan Gabriella (die Weense koffie heb je nog tegoed) voor het gastvrij onthaal.

 

Klaas Verplancke

 

Klaas in Boedapest 1

Klaas in Boedapest 2

Klaas in Boedapest 3 


Vorige Volgende Afdrukken Link doorsturen