De 17 auteurs uit de tentoonstelling

Door Marita Vermeulen

 

 



Kristien Aertssen

2 - Kristien Aertssen - Karel Kater.jpg

 

De illustraties van Kristien Aertssen hebben een heel eigen identiteit. Ondanks hun verlangen om te dialogeren met de tekst drukken zij daardoor op elk project heel duidelijk een eigen stempel. Het ligt niet in hun karakter om een stap opzij te zetten. De kleuren zijn vrolijk, exotisch, maar het totaalbeeld heeft vaak ook iets weemoedigs.

 

Wanneer Aertssen zowel tekst als beeld voor haar rekening neemt, zoals in Karel Kater, dan vertelt ze over het verlangen van elk wezen om een vriend, een vertrouweling, een zielsverwant te vinden.

Lieve Baeten

3- Lieve Baeten - Kleine Draak.jpg

 

De prentenboeken van Lieve Baeten dulden de tekst, maar hebben er geen passionele relatie mee. Waarom zouden ze ook? Alles wat verteld moet worden, wordt laag over laag in gedetailleerde en verhalende beelden vastgelegd.

 

Als er sprake is van een relatie dan is dat er een met licht en lichtinval. Baeten plaatst haar personages keer op keer in een veilige lichtcirkel, of ze nu Lotje tekent of een jongetje zoals in Kleine draak. ‘Goed,' lijkt zij te zeggen, ‘Er is veel dat donker is en onbestemd, maar een mens bepaalt zelf wanneer hij de stap in het ongewisse zet. En ook wanneer hij de veiligheid van het licht kiest'.

 

 

Sabien Clement

4 - Sabien Clement - Jij lievert.jpg

 

De illustraties van Sabien Clement analyseren de emoties en bijten er zich in vast. Ze eisen meer dan een oppervlakkige relatie.

 

In een boek als Jij lievert zie je hoe de illustraties subtiel zijn als de tekst brutaal is, kwetsbaar als de tekst sterk is, grappig bij een teveel aan ernst.

 

Clement schrijft beelden en tekent woorden, ze betrekt de tekst in haar beeld, toont welk een mooi beeld een letter, een woord kan zijn.

Carll Cneut

 

5 - Carll Cneut - Mijnheer Ferdinand.jpg

De illustraties van Carll Cneut wrikken de tekst open en verdiepen hem. Ze eisen een rijk verhaal, tasten de binnenkant van het vertelde af, zoeken het mysterie op en hervormen het op een sublieme manier in lijnen en kleuren.

 

Bij de eerste oogopslag lijkt deze partner zich wat op afstand te houden. Bij nader toezien ontvouwen zich binnen een spannende compositie steeds nieuwe verhalen.

 

Cneut weet als geen ander de diepere betekenis uit een tekst te verbeelden. In Heksenfee combineert hij lief en hard in die wonderlijke rijke roze kleur, in Mijnheer Ferdinand geven de goudbruine kleuren de nestwarmte die verloren mensen terug thuis brengen.

 

Erika Cotteleer

6 - Erika Cotteleer - Olivia en de prins.jpg 

De beelden van Erika Cotteleer duiken meteen onder de oppervlakte van de woorden. Ze proberen elk geheim te doorgronden, en halen genadeloos alles wat onvoorspelbaar is naar boven.

 

De beelden zijn speels, maar ook brutaal. ‘Durf je kijken?' zeggen ze, ‘Durf je mij te zien?' Achtergrond wordt voorgrond en voorgrond verdwijnt naar achter.

 

In Olivia en de prins, slaagt Olivia er nauwelijks in om haar droomprins vorm te geven, de contouren van zijn wezen blijven vaag. Want droomprinsen zijn voortdurend aan de verandering van het verlangen en de verbeelding onderhevig en ook vaak allergisch voor de realiteit.

 

Gerda Dendooven

7 - Gerda Dendooven - Luna van de Boom.jpg

 

Het werk van Gerda Dendooven is een sensuele en uitdagende partner. De slaapkamer dient niet om uit te rusten, het bed is niet om in te slapen. Er moet geleefd, gecommuniceerd, bemind en gevochten worden. Liever lastig dan lui, liever vermoeiend dan vervelend.

 

De illustraties van Dendooven vragen een energieke en sterke tekst, een gelijkwaardige partner, die zich niet onderwerpt maar investeert in een avontuurlijke relatie. Woorden als lelijk en mooi verliezen hun betekenis in haar universum.

 

Luna van de boom komt op je af als een blozende boerendochter. Is dat die mooie prinses? Opeens wordt ze ongrijpbaar, opgetild door de liefde. Beeldschoon en moeilijk te vangen.

 

 

 

 

Goele Dewanckel

8- Goele Dewanckel - Het mooie meisje.jpg

 

Het werk van Goele Dewanckel stelt zich bij momenten op als een koele verleider, een enigma. De ene keer gesloten en afwijzend, de volgende keer open en uitdagend.

 

Niemand slaagt er zoals Dewanckel in om in een enkele tint grijs een onvergelijkbaar emotioneel kleurenpalet op te roepen. Je vergaapt je aan deze partner die de tekst dwingt tot spreken, dansen en schreeuwen en op gepaste momenten ook het zwijgen oplegt. In een evenwichtige relatie is ruimte voor rust en stilte.

 

Het mooie meisje is net zoals bij Gerda Dendooven ongrijpbaar en onbegrijpbaar, maar zij is tegelijk herkenbaar. Dewanckel geeft haar net voldoende gezicht om haar in de portrettengalerij in je eigen hoofd te kunnen inpassen.

Sebastiaan Van Doninck

9 - Sebastiaan Van Doninck - Liedje voor een girafje.jpgSebastiaan Van Doninck duikt zonder enige terughouding onder in de emotie van een tekst. Tekst en beeld zijn zielsverwanten, zij hebben genoeg gemeen om elkaar te begrijpen en zijn verschillend genoeg om de relatie levendig en boeiend te houden.

 

In Lied voor een girafje tonen de beelden soms letterlijk de afgrond waarvoor een toekomstige vader zich geplaatst ziet. Hoe ben je als vader in verwachting? De beelden doen net als de tekst het verslag van een liefde die nog geboren moet worden. Een grote liefde, maar ook een onbekende en dus bij momenten angstige liefde.

 

Pieter Gaudesaboos

10 - Pieter Gaudesaboos - Roodlapje.jpg

 

Pieter Gaudesaboos bepaalt zelf in welke verhouding tekst en beeld zich tegenover elkaar stellen. Soms gaan de partners hand in hand, een onafscheidelijk stel. Soms zet hij ze ruggelings tegenover elkaar, twee vreemden die elkaar weigeren te vinden. Het is een stel dat intrigeert zonder helemaal begrepen te worden.

 

Gaudesaboos komt met jong geweld op je af, speels, inventief en ongebonden. Zijn vrijheid heeft een betoverende uitwerking.

Guido van Genechten

11GuidoVanGenechtenRikk[1].jpg

 

De illustraties van Guido van Genechten laten weinig ruimte voor de tekst. Ze hebben een eigen taal. Lichaamstaal.

 

Een kleuter die de lichaamstaal van de figuren in de boeken over het konijn Rikki imiteert, voelt dat de verhalen emotioneel juist zitten. Meer nog, elke jonge lezer voelt dat Van Genechten zijn verhaal verkent, vertelt en respecteert.

 

 

 

Ingrid Godon

12 - Ingrid Godon - Het concert.jpg

 

Ingrid Godon tekent zich een weg naar de binnenkant van het verhaal. Haar beelden gedijen het best op het ritme van een poëtische en tedere tekst.

 

In de prenten van Godon is het ruisen van de zee vaak hoorbaar, via haar compositie geeft zij een rustig en rustgevend ritme aan.

 

In Het Concert kon zij voluit haar grote fascinaties in beeld brengen: de zee en muziek en ook de begripvolle relatie tussen kinderen en volwassenen.

Tom Schamp

13 - Tom Schamp - Misschien.jpg

 

De beelden van Tom Schamp stellen zich op als een rationele partner. Hij heeft oog voor de emotie van de tekst maar plaatst die soms genadeloos in een breder perspectief. Soms is het effect speels, soms aangrijpend en dan weer bevreemdend.

 

In Misschien verkent hij zorgvuldig elk woord en elke zin. Hij geeft er in zijn beelden een rijke en vaak onvoorspelbare betekenis aan. Onvoorspelbaar, maar toch steeds weer met die glimp van herkenning die voor de toeschouwer als deurtje naar binnen fungeert.

 

 

 

 

 

 

André Sollie

14 - André Sollie - Dubbel Doortje.jpg 

De beelden van André Sollie manen de tekst tot soberheid aan. Ze zijn gezaghebbend in hun eenvoud en uitdrukkingsvol in spaarzame lijnen.

 

Wanneer Sollie tekst en beeld voor zijn rekening neemt zoals in Dubbel Doortje is er een subtiel samenspel tussen beide. Hoofd en hart zoeken en vinden een fragiel evenwicht.

 

Soms maken de vlakken zich los van het geheel en lijken ze weg te drijven zoals een mens soms in zijn verbeelding wegdrijft. Soms staan verschillende elementen stevig op elkaar, geworteld in het hier en het nu.

Isabelle Vandenabeele

15 - Isabelle Vandenabeele - Rood Rood Roodkapje.jpgDe illustraties van Isabelle Vandenabeele zijn robuust, ze tonen onbevreesd hun kracht. Zet een illustratie uit Rood Rood Roodkapje op een affiche en je krijgt een ijzersterk en dominant beeld dat toeschouwers naar zich toe zuigt.

 

De beelden vatten de tekst in grove harde lijnen, puren er de essentiële inhoud en emotie uit. Deze illustraties gedijen het best in een evenwichtige relatie waarin veel mag gebeuren tussen lijnen en letters. Ze gaan de schaduwkanten niet uit de weg, ze lusten het hele verhaal rauw.

 

 

Klaas Verplancke

19 - Klaas Verplancke - Jot.jpg

 

De illustraties van Klaas Verplancke vangen de woorden soms met veel geweld. Luid lachend om elke grap, uitbundig opgaand in een spel van kleuren en beelden.

 

Het is een uitnodigende en animerende partner die je onmogelijk kunt negeren. Maar deze partner heeft vele zijden. Het extraverte is slechts de meest zichtbare.

 

Sommige prenten tasten sober en subtiel naar het mysterie dat tussen de woorden verscholen ligt, vangen het en voegen er een nog rijkere filosofische gedachte aan toe. Deze creatieve en inventieve partner is altijd onvoorspelbaar en altijd onderhoudend.

Paul Verrept

17 - Paul Verrept - Mijnheertje kokhals.jpg

 

De illustraties van Paul Verrept hebben een tedere liefdesrelatie met het woord. In het totaalconcept krijgt de tekst een duidelijke plek. Er is evenwicht en er is erkenning. De beelden krijgen vorm in bijna transparante tinten. Alsof je doorheen de prent de werkelijkheid in kunt kijken.

 

De personages hebben iets houterigs, hun lichaamstaal functioneert niet optimaal met alle sociale gevolgen van dien. Dat komt vooral tot uiting in de boeken over Kokhals. Kenmerkend is de steeds terugkerende horizonlijn die de plaats van de hoofdpersonages relativeert, maar bij de lezer ook het verlangen wekt om verder en dieper te kijken.

 

 

 

 

 

 

 

Geert Vervaeke

18 - Geert Vervaeke - Drie keer maakt een tijger.jpg

 

Geert Vervaeke zoekt niet naar inhoud en emotie, de weergave daarvan laat zij volkomen voor rekening van de tekst. Haar beelden proberen de sfeer te vatten, en brengen op die manier naar een harmonieuze relatie tot stand.

 

Haar prenten zoals in Driemaal maakt een tijger zijn een ingetogen en teruggetrokken partner die schoonheid maar geen interactie ambieert.

 

 

Vorige Volgende Afdrukken Link doorsturen